Beste broeders en zusters,
De preek van vandaag is een vervolg op de preek van vorige week. Het heeft betrekking op hoe je omgaat met de fouten van iemand en hoe je diegene helpt zodat hij die fouten niet meer gaat maken. Het is belangrijk dat je geen boosheid uitstraalt en op een hardnekkige manier verwijt maakt. Verwoord een fout op een respectvolle manier en laat weten wat de consequentie is van de fout. Misschien ziet diegene niet dat hij een fout heeft gemaakt.
De volgende hadith is overgeleverd in sahih Muslim: Van Muhawijata bni el hakamie Essoulami, hij zei: Op een dag heb ik gebeden met de profeet vrede zij met hem. Waarop een persoon nieste tijdens het gebed. Waarop ik zei yarhamuka Allah in het gebed. Voor iemand die pas moslim was geworden, wist hij niet dat praten tijdens het gebed niet is toegestaan. Mensen keken hem aan, waarop hij zei oh mijn moeder, wat is er met jullie dat jullie naar mij kijken. Wat heb ik gedaan?!
De sahaba begonnen uit boosheid met hun handen tegen hun benen te slaan. Toen hij opmerkte dat ze bedoelden dat hij stil moest zijn, werd hij stil.
Muhawijata bni el hakamie Essoulami zei: Wallahie, ik heb nooit een leraar gezien voor hem of na hem, die op de beste manier iets leert als de profeet vrede zij met hem. Na het gebed zei de profeet vrede zij met hem: Voorwaar, dit gebed heeft geen nut als er iets is van gepraat van mensen. Hij heeft geen ruzie gemaakt en hij heeft geen geweld gebruikt en hij heeft niet gescholden.
Soms zit er wijsheid in om iemand zelf de conclusie te laten trekken dat hij een fout heeft gemaakt.
Er was een moeder die altijd haar kinderen wekte om op tijd te komen op school. De kinderen deden ’s ochtends moeilijk en wilden maar niet opstaan. Ze was het zat en merkte dat de kinderen niet mee wilden werken. Ze was vastbesloten om haar kinderen te laten inzien dat ze een fout maken. Met haar man is zij overeengekomen om de kinderen niet meer te wekken om naar school te gaan en ze niet te helpen om op school te komen. De kinderen kregen die verantwoordelijkheid.
De moeder bleef de volgende ochtend slapen en de kinderen werden te laat wakker. De schoolbus was al vertrokken.
De kinderen vroegen hun vader om ze te brengen, waarop de vader zei ‘ik heb geen tijd’.
De kinderen hebben die schooldag gemist. Dat bleef aan ze knagen. Sindsdien luisterden ze altijd direct naar hun moeder als zij hen kwam wekken om naar school te gaan.
Ondanks het missen van 1 schooldag hebben ze een wijze les geleerd.
Laat degene die een fout maakt er soms zelf achter komen en laat hem zelf een oplossing vinden. Doe dit wel met wijsheid, weet dat Allah je intenties kent en alles ziet!
